Opvoeden? Ik besteed het liever uit.
Geplaatst op 18. aug, 2011 door admin in MyLife Opinie
Opvoeden en onderwijzen is de primaire taak en verantwoordelijkheid van ouders. In de loop van een kinderleven komt er hulp van schooljufvrouwen, onderwijzers en andere externe leermeesters.
Net als in het bedrijfsleven is de trend vandaag de dag om het opvoeden en onderwijzen van onze kinderen uit te besteden. ‘Hoezo opvoeden en onderwijzen van mijn eigen kinderen? Daar hebben we toch de kinderopvang, kleuter- en basisschool voor’.
Kinderen van de rekening
Rugzakje hier, persoonsgebondenbudgetje daar, een stempeltje huiswerkbegeleiding. Om nog maar te zwijgen over al die onuitspreekbare afkortingen waar we generaties kinderen mee labelen.
Afgelopen week zag ik ‘Levy in de klas’, een mooi programma bij de AVRO waar Gideon Levy zich in een tweeluik onderdompelt in het onderwijs. Tijdens de eerste aflevering ging hij samen met groep 6 van een basisschool een lesuur toneelspelen. Hij vroeg de kinderen zich in groepjes van drie op te splitsen en de rollen ‘vader’, ‘moeder’ en ‘kind’ onderling te verdelen. Na een half uur oefenen werden de stukjes opgevoerd.
Fragmenten van de stukjes passeren de review. ‘Papa, wil je me helpen bij mijn huiswerk?’. Niet een keer, nee wel tien keer. Reactie vader: ‘geen tijd jongen, papa is druk met werk’. Gevolgen voor het kind: er wordt een rugzakje ‘huiswerkbegeleiding’ aangevraagd omdat hij niet kan meekomen in de klas.
Deze kinderen schreeuwen om aandacht en geven letterlijk aan wat ze nodig hebben.
Prachtig en puur neergezet door de kinderen en eerlijk geschreven ook heel pijnlijk. Hoe treffend deze kinderen lieten zien waar de daadwerkelijke problematiek zit.
Namelijk bij ons. Wij als ouders zijn het probleem. De kinderen hebben problemen die wij als ouders veroorzaken. We hebben domweg geen tijd en aandacht voor onze kinderen.
Volgens de Dikke Van Dale
De betekenis van opvoeden: opkweken, grootbrengen, kweken, opbrengen, verzorgen beschaven, onderwijzen, vormen. En die van onderwijzen: doceren, lesgeven, onderwijs geven, instrueren, leren, onderrichten.
Hoe komt het dan toch dat de huidige generatie ouders dit niet gewoonweg beschouwd als haar primaire plicht? Een plicht om haar kroost op een juiste wijze klaar te stomen voor de steeds complexer wordende maatschappij.
In plaats daarvan besteden we veel van deze taken en verantwoordelijkheden uit en vragen we ons steeds opnieuw af, hoe het toch komt dat het niet lekker loopt.
Ouders zijn verantwoordelijk
Steeds vaker komt die legendarische uitspraak ‘Zijn jullie nou zo dom, of ben ik nou zo wijs?’ van Louis van Gaal bij me op, als het over onderwijs- en opvoedingsdebatten in Nederland gaat. De generatie ouders van nu hebben toch een goede opvoeding gehad en juiste opleiding genoten. Of zijn we zelf stiekum ondervoed en inmiddels redelijk de weg aan het kwijt raken?
Besteed jij jezelf uit?
Stoppen met het rennen acher je agenda aan en verschuilen achter je taakmanager. En zeker stoppen met onze problemen neerleggen (lees: projecteren) bij onze kinderen.
In de ratrace van deze tijd wordt het steeds belangrijker om stil te staan en aandacht te schenken aan alles wat waardevol is en energie geeft (i.p.v. vreet).
Gewoon even stil staan om op adem te komen, te bezinnen, nieuwe inspiratie op te doen, nieuwe avonturen aan te gaan, te spelen, te klieren, te vervelen, te ontdekken; net zoals kinderen dat kunnen. Geeft zoveel energie.
Of besteden we dit ook liever uit?
Mark van den Heuvel
